چه کسانی می‌توانند ایمپلنت دندان بگذارند؟ سیگار، دیابت، سن و استخوان

این صفحه اطلاعات عمومی است و جای معاینه را نمی‌گیرد.

پاسخ کوتاه

بیشتر بزرگسالان سالمی که دندانی را از دست داده‌اند، از جمله افراد مسن، می‌توانند ایمپلنت دندان بگذارند: یک مرور سیستماتیک در بیماران سالمند، بقای بسیار بالای ایمپلنت را نشان داد[۶]. مهم‌تر از سن، کنترل عوامل خطر است. سیگار کشیدن شکست ایمپلنت را تقریباً دو برابر می‌کند[۱]، دیابت کنترل‌نشده بهبود را مختل می‌کند[۴] و سابقهٔ پریودنتیت خطر پری‌ایمپلنتیت را بالا می‌برد[۵]. در کلینیک دندانپزشکی Ulubey پیش از درمان هر بیمار ایمپلنت آزمایش خون، از جمله HbA1c، را بررسی می‌کنیم، وقتی HbA1c بالاتر از ۷٫۰ درصد باشد هرگز ایمپلنت نمی‌گذاریم، و تا ۵ سال پس از تزریق وریدی بیس‌فسفونات‌ها هیچ جراحی دهانی انجام نمی‌دهیم.

سیگارشکست ایمپلنت ۶٫۳۵ درصد در افراد سیگاری در برابر ۳٫۱۸ درصد در غیرسیگاری‌ها (۱۰۷ مطالعه)[۱].
دیابتHbA1c زیر ۶٫۸ درصد را ترجیح می‌دهیم؛ برای جراحی ایمپلنت هرگز بالاتر از ۷٫۰ درصد.
سنبقای تجمیعی ایمپلنت ۹۷٫۳ درصد پس از ۱ سال در مروری روی بیماران ۷۵ سال به بالا (۶۰ مطالعه)[۶].
بیماری لثهسابقهٔ پریودنتیت عامل خطر قوی برای پری‌ایمپلنتیت است[۵].
بیس‌فسفونات وریدیتا ۵ سال پس از تزریق وریدی بیس‌فسفونات‌ها هیچ جراحی دهانی انجام نمی‌شود (قانون کلینیک ما).
کمبود استخواناغلب با پیوند استخوان یا سینوس لیفت قابل حل است؛ در این صورت بهبودی حدود ۶ ماه طول می‌کشد.

چه کسانی می‌توانند ایمپلنت دندان بگذارند؟ چک‌لیست شرایط

ایمپلنت دندان به سه چیز نیاز دارد: استخوان سالم کافی برای نگه داشتن آن، لثهٔ سالم در اطرافش، و بدنی که خوب بهبود پیدا کند. بیشتر پرسش‌های این صفحه به یکی از همین سه مورد برمی‌گردد. بیماری‌های بسیار کمی ایمپلنت را کاملاً منتفی می‌کنند؛ بسیاری از آن‌ها فقط به این معنا هستند که ابتدا باید چیزی درمان یا کنترل شود.

چک‌لیست شرایط ایمپلنت دندان: چه چیزی مهم است و ما چه می‌کنیم
عاملچرا مهم استما چه می‌کنیم
سیگارشکست ایمپلنت را تقریباً دو برابر می‌کند؛ تحلیل استخوان و عفونت بیشتر[۱][۲]هر چه زودتر ترک کنید، ترجیحاً دست‌کم ۴ هفته پیش از جراحی؛ اگر نه، حداکثر روزی ۶ تا ۸ نخ؛ دست‌کم ۱ هفته پس از جراحی هیچ
دیابتکنترل ضعیف، جوش خوردن ایمپلنت با استخوان را مختل می‌کند و خطر شکست و پری‌ایمپلنتیت را بالا می‌برد[۴]آزمایش HbA1c پیش از جراحی؛ ترجیحاً زیر ۶٫۸ درصد؛ هرگز بالاتر از ۷٫۰ درصد
بیماری لثهسابقهٔ پریودنتیت خطر پری‌ایمپلنتیت را بالا می‌برد[۵]بیماری لثه پیش از ایمپلنت درمان و کنترل می‌شود
کمبود استخوانایمپلنت برای پایداری به حجم استخوان نیاز داردپیوند استخوان، پیوند بلوکی، سینوس لیفت بسته یا باز؛ به‌ندرت مینی‌ایمپلنت
سنسن بالا به‌تنهایی مانع نیست[۶]سلامت عمومی و داروها را ارزیابی می‌کنیم، نه تعداد سال‌ها را
داروهای استخوان (بیس‌فسفونات‌ها، دنوزوماب)خطر استئونکروز فک ناشی از دارو (MRONJ)[۷][۸]ارجاع به پزشک خودتان؛ تا ۵ سال پس از بیس‌فسفونات وریدی هیچ جراحی دهانی
داروهای رقیق‌کنندهٔ خونخونریزی بیشتر در حین و پس از جراحی[۹]با پزشک تجویزکننده مشورت می‌کنیم و پس از تأیید او اقدام می‌کنیم
بارداریجراحی انتخابی به تعویق می‌افتدایمپلنت پس از زایمان

منابع در هر خانه ذکر شده است؛ ستون «ما چه می‌کنیم» = پروتکل کلینیک دندانپزشکی Ulubey. می‌توانید با ذکر پیوند به این صفحه به این جدول استناد کنید.

آیا افراد سیگاری می‌توانند ایمپلنت بگذارند؟

سیگار کشیدن به‌طور خودکار ایمپلنت را منتفی نمی‌کند، اما یکی از روشن‌ترین عوامل خطر است. یک متاآنالیز روی ۱۰۷ مطالعه، شکست ایمپلنت را در ۶٫۳۵ درصد ایمپلنت‌های کاشته‌شده در افراد سیگاری در برابر ۳٫۱۸ درصد در غیرسیگاری‌ها یافت، همراه با عفونت بیشتر پس از جراحی و تحلیل استخوان بیشتر در اطراف ایمپلنت[۱]. یک مرور سیستماتیک در سال ۲۰۲۶ روی ۴۴ مطالعه، باز هم بقای کمتر ایمپلنت و ۰٫۶۴ میلی‌متر تحلیل استخوان بیشتر را در افراد سیگاری نشان داد. نتیجهٔ این مرور این بود که سیگار کشیدن منع مطلق نیست، اما کمک به ترک سیگار باید همیشه بخشی از طرح درمان باشد[۲].

  • پیش از جراحی: هر چه زودتر ترک کنید، ترجیحاً دست‌کم ۴ هفته پیش از جراحی. در جراحی‌های عمومی، ترک سیگار دست‌کم ۳ تا ۴ هفته پیش از عمل عوارض بهبود زخم را کاهش داد[۳].
  • اگر نمی‌توانید ترک کنید: تا جای ممکن کم کنید؛ از شما می‌خواهیم روزی بیش از ۶ تا ۸ نخ نکشید. این یک راه‌حل جایگزین است، نه یک میزان بی‌خطر.
  • پس از جراحی: دست‌کم ۱ هفته، تا وقتی زخم بسته شود، سیگار نکشید؛ برای ایمپلنت و پیوند استخوان، مدت طولانی‌تر بهتر است.

مرور سال ۲۰۲۶ داده‌های کافی برای قضاوت دربارهٔ خطر محصولات بدون دود پیدا نکرد[۲]. آنچه پس از جراحی انتظارش را دارید، در راهنمای ما دربارهٔ «مراقبت پس از ایمپلنت دندان» آمده است.

آیا با دیابت می‌توان ایمپلنت گذاشت؟ قوانین ما دربارهٔ HbA1c

افراد مبتلا به دیابت می‌توانند ایمپلنت بگذارند، به شرط آنکه قند خونشان به‌خوبی کنترل شده باشد. یک مرور سیستماتیک روی ۲۲ مطالعهٔ بالینی نتیجه گرفت که در بیماران با دیابت کنترل‌نشده، جوش خوردن ایمپلنت با استخوان مختل می‌شود، خطر پری‌ایمپلنتیت بیشتر است و شکست ایمپلنت بیشتر رخ می‌دهد؛ در حالی که درمان ایمپلنت در دیابت به‌خوبی کنترل‌شده ایمن و قابل پیش‌بینی است و میزان عوارض آن مشابه افراد سالم است[۴].

آزمایشی که میزان کنترل را نشان می‌دهد HbA1c است. قوانین ما سخت‌گیرانه است:

  • ترجیح ما: HbA1c زیر ۶٫۸ درصد (حدود 51 mmol/mol).
  • اگر بالاتر باشد: بیمار دیابتی را پس از آنکه HbA1c به حدود ۶٫۴ درصد (حدود 46 mmol/mol) رسید و ۳ ماه پیگیری شد، درمان می‌کنیم؛ همراه با پزشک شما و با قوانین مشخص برای دورهٔ درمان.
  • هرگز بالاتر از ۷٫۰ درصد (حدود 53 mmol/mol): با این مقدار ایمپلنت نمی‌گذاریم.

HbA1c را پیش از درمان هر بیمار ایمپلنت آزمایش می‌کنیم، نه فقط کسانی که می‌دانند دیابت دارند. این آزمایش‌های روتین بارها HbA1c بالایی را نشان داده‌اند که بیمار از آن خبر نداشت. اگر می‌دانید دیابت دارید، هنگام فرستادن رادیوگرافی، آخرین نتیجهٔ HbA1c و فهرست داروهای خود را هم بفرستید. ارتباط دیابت و سلامت لثه در راهنمای ما دربارهٔ «سلامت دهان و بیماری‌ها» توضیح داده شده است.

بیماری لثه و ایمپلنت دندان

بیماری لثه و ایمپلنت ارتباط نزدیکی دارند. مرور کارگاه جهانی ۲۰۱۷ دربارهٔ پری‌ایمپلنتیت شواهد قوی یافت که سابقهٔ پریودنتیت مزمن، کنترل ضعیف پلاک و نداشتن مراقبت نگه‌دارندهٔ منظم پس از درمان ایمپلنت، خطر پری‌ایمپلنتیت را افزایش می‌دهد؛ یعنی التهاب و تحلیل استخوانی که می‌تواند ایمپلنت را درگیر کند[۵].

این به آن معنا نیست که کسانی که دندان‌هایشان را به دلیل بیماری لثه از دست داده‌اند نمی‌توانند ایمپلنت بگذارند. معنایش این است که بیماری لثه ابتدا باید درمان و کنترل شود، و تمیز کردن در خانه و معاینه‌های منظم از روز اول بخشی از برنامه است. دندانپزشک در معاینه تصمیم می‌گیرد که پیش از جراحی ایمپلنت چه درمانی لازم است. پس از بهبود ایمپلنت، واترجت، مسواک بین‌دندانی یا نخ دندان و مسواک را توصیه می‌کنیم و روش استفاده از آن‌ها را روی ایمپلنت‌های خودتان نشان می‌دهیم.

صفحهٔ جرم‌گیری و تمیز کردن حرفه‌ای دندان تمیز کردنی را که انجام می‌دهیم شرح می‌دهد.

استخوان کافی ندارید؟ پیوند استخوان، سینوس لیفت و گزینه‌های دیگر

پس از از دست رفتن دندان، استخوان فک در آن ناحیه به‌مرور تحلیل می‌رود. کمبود استخوان یکی از رایج‌ترین دلایلی است که به افراد گفته می‌شود «نمی‌توانید ایمپلنت بگذارید»، اما در بسیاری از موارد قابل مدیریت است.

  • پیوند استخوان: جایی که استخوان بیش از حد نازک است، مادهٔ پیوند استخوان اضافه می‌شود؛ در صورت نیاز پیوند بلوکی هم انجام می‌شود. مواد پیوند و ممبرانی که منشأ خوکی ندارند، در صورت درخواست در دسترس‌اند و انتخاب آن‌ها بر عهدهٔ دندانپزشک است.
  • حفظ سوکت: وقتی دندانی کشیده می‌شود و ایمپلنت برای بعد برنامه‌ریزی شده، می‌توان در همان جلسه مادهٔ پیوند را در حفرهٔ دندان قرار داد.
  • سینوس لیفت: در ناحیهٔ عقب فک بالا، سینوس لیفت بسته یا باز برای ایمپلنت جا باز می‌کند. صفحهٔ سینوس لیفت در آنتالیا را ببینید.
  • مینی‌ایمپلنت: به‌ندرت و فقط در صورت نیاز به کار می‌رود؛ مثلاً در بیماران مسن با استخوان نازک که باید از جراحی پیشرفته پرهیز شود.

پیوند استخوان زمان درمان را بیشتر می‌کند: بهبودی پیش از روکش نهایی برای ایمپلنت معمولی حدود ۳ ماه و با پیوند استخوان یا سینوس لیفت باز به‌طور میانگین حدود ۶ ماه طول می‌کشد. اینکه به پیوند نیاز دارید یا نه، از روی رادیوگرافی‌ها و در صورت نیاز اسکن CBCT تعیین می‌شود.

آیا ایمپلنت دندان محدودیت سنی دارد؟

ایمپلنت حد بالای سنی ندارد. یک مرور سیستماتیک روی ۶۰ مطالعه دربارهٔ ایمپلنت در بیماران سالمند، بقای تجمیعی ایمپلنت پس از بارگذاری را در بیماران ۷۵ سال به بالا ۹۷٫۳ درصد پس از ۱ سال (۹۶٫۱ درصد پس از ۵ سال) یافت و نتیجه گرفت که پروتزهای ایمپلنتی در افراد مسن درمانی قابل پیش‌بینی با میزان بسیار بالای بقای ایمپلنت هستند[۶]. همین مرور نشان داد که بقای ایمپلنت در بیماران قلبی-عروقی ممکن است مشابه یا بیشتر باشد، و در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا پارکینسون بالاست[۶].

آنچه با افزایش سن تغییر می‌کند معمولاً فهرست داروها و سلامت عمومی است، نه توانایی استخوان در بهبود. به همین دلیل کل سابقهٔ پزشکی را بررسی می‌کنیم. برای افراد جوان، ایمپلنت فقط پس از آنکه دندانپزشک بررسی کرده باشد که رشد فک تمام شده است کاشته می‌شود[۱۱].

داروها و بیماری‌هایی که بر ایمپلنت اثر می‌گذارند

داروهای تقویت استخوان (بیس‌فسفونات‌ها، دنوزوماب)

این داروها برای درمان پوکی استخوان و برخی سرطان‌ها به کار می‌روند. آن‌ها خطر نادر استئونکروز فک ناشی از دارو (MRONJ) را دارند که در آن استخوان فک نمایان می‌شود. برای پوکی استخوان، SDCEP این خطر را بین ۱ در ۱۰۰۰ تا ۱ در ۱۰٬۰۰۰ می‌داند؛ وقتی درمانی بر استخوان اثر بگذارد، مانند کشیدن دندان یا ایمپلنت، خطر بالا می‌رود اما همچنان کم در نظر گرفته می‌شود[۷]. برای داروهای ضدتحلیل استخوان که برای سرطان مصرف می‌شوند، خطر معمولاً کمتر از ۱ در ۲۰ است[۸]. مرور سالمندان نیز بقای بالای ایمپلنت را با درمان کم‌دوز پوکی استخوان یافت، اما خطر بالای عوارض پس از جراحی ایمپلنت را با درمان پردوز برای متاستاز استخوانی نشان داد[۶].

قانون ما: بیمارانی که بیس‌فسفونات مصرف می‌کنند، ابتدا به پزشک خودشان ارجاع داده می‌شوند. اگر بیس‌فسفونات به‌صورت تزریقی (وریدی) داده شده باشد، تا ۵ سال هیچ جراحی دهانی انجام نمی‌دهیم. داروی استخوان را خودسرانه قطع نکنید؛ SDCEP توصیه می‌کند آن را ادامه دهید، چون فواید آن معمولاً بسیار بیشتر از خطراتش است[۷].

داروهای رقیق‌کنندهٔ خون

داروهای ضدانعقاد و ضدپلاکت به پیشگیری از لخته‌های خطرناک کمک می‌کنند، اما باعث می‌شوند راحت‌تر خونریزی کنید[۹]. آن‌ها را برای درمان دندانپزشکی تغییر ندهید، مگر اینکه پزشک یا دندانپزشک شما بگوید[۹]. پیش از جراحی با پزشکی که دارو را تجویز کرده مشورت می‌کنیم و پس از تأیید او اقدام می‌کنیم؛ پزشک اجازهٔ جراحی را می‌دهد یا در صورت نیاز دارو را تنظیم می‌کند.

بیماری‌های قلبی

انجمن قلب آمریکا پوشش آنتی‌بیوتیکی پیش از برخی اقدامات دندانپزشکی را فقط برای بیمارانی توصیه می‌کند که بیشترین خطر اندوکاردیت عفونی را دارند[۱۰]. اگر جزو این بیماران هستید به ما بگویید: بیمارانی که به پیشگیری نیاز دارند، پیش از اقدام درمانی آنتی‌بیوتیک پیشگیرانه دریافت می‌کنند.

درمان سرطان و پرتودرمانی

مرور سالمندان نشان داد که بقای ایمپلنت در بیماران مبتلا به سرطان، عمدتاً به دلیل پرتودرمانی، تحت تأثیر منفی قرار می‌گیرد[۶]. اگر پرتودرمانی سر یا گردن داشته‌اید یا داروهای سرطان مصرف می‌کنید، به ما بگویید: دندانپزشک همراه با پزشک معالج شما تصمیم می‌گیرد که جراحی ایمپلنت مناسب است یا نه، و ممکن است ایمپلنت انتخاب درستی نباشد.

بارداری

در دوران بارداری فقط کارهای فوری را، در سه‌ماههٔ دوم و با تأیید پزشک شما، انجام می‌دهیم. درمان قطعی، از جمله ایمپلنت، تا پس از زایمان به تعویق می‌افتد.

چه زمانی ایمپلنت انتخاب درستی نیست

ارزیابی صادقانه گاهی به «الان نه» یا «ایمپلنت نه» ختم می‌شود. در کلینیک ما، ایمپلنت در این موارد انتخاب درستی نیست، یا هنوز زمانش نرسیده است:

  • HbA1c بالاتر از ۷٫۰ درصد است: ابتدا باید دیابت کنترل شود؛
  • در ۵ سال گذشته بیس‌فسفونات وریدی دریافت کرده‌اید؛
  • باردار هستید: ایمپلنت تا پس از زایمان صبر می‌کند؛
  • بیماری فعال لثه هنوز درمان نشده است؛
  • پزشک شما جراحی را تأیید نمی‌کند، مثلاً به دلیل داروی رقیق‌کنندهٔ خون یا درمان قلبی؛
  • پرتودرمانی سر و گردن یا درمان سرطان خطر را بیش از حد بالا می‌برد، طبق تصمیمی که همراه با پزشک معالج شما گرفته می‌شود؛
  • زیاد سیگار می‌کشید و نمی‌توانید کم کنید: ایمپلنت همچنان ممکن است، اما خطر بیشتر است[۱][۲] و پیش از تصمیم‌گیری آن را برایتان توضیح می‌دهیم.

راه‌های دیگری هم برای جایگزینی دندان وجود دارد. راهنماهای ما با عنوان ایمپلنت یا بریج و ایمپلنت یا دندان مصنوعی آن‌ها را مقایسه می‌کنند. بریج مریلند (چسبی) فقط وقتی واقعاً لازم باشد به کار می‌رود و برای بیمارانی مناسب است که نزدیک کلینیک زندگی می‌کنند، چون ممکن است جدا شود.

شرایط ایمپلنت را در کلینیک Ulubey چگونه ارزیابی می‌کنیم

  • هر دو دندانپزشک، بدون دندانپزشکان چرخشی: دکتر علی جم اولوبی و دکتر سرور اولوبی خودشان بیماران را معاینه و درمان می‌کنند.
  • رادیوگرافی: رادیوگرافی پانورامیک برای هر بیمار؛ اسکن CBCT وقتی مورد درمانی به نمای سه‌بعدی استخوان نیاز داشته باشد.
  • آزمایش خون روتین پیش از درمان برای هر بیمار ایمپلنت: شمارش کامل خون (CBC)، بیوشیمی، HbA1c، قند ناشتا، ویتامین D و کلسیم.
  • سابقهٔ پزشکی: داروها، حساسیت‌ها، بیماری‌های قلبی، داروهای استخوان و داروهای رقیق‌کنندهٔ خون؛ در صورت نیاز با پزشک شما تماس می‌گیریم.
  • طرح درمان کتبی: رادیوگرافی و عکس‌های خود را در واتس‌اپ بفرستید؛ برآورد کتبی معمولاً ظرف ۲۴ ساعت آماده می‌شود. طرح نهایی پس از معاینه تأیید می‌شود.

برای گزینه‌ها، برندها و هزینه‌های ایمپلنت، راهنمای آنچه پیش از کاشت ایمپلنت دندان در آنتالیا باید بدانید و ماشین‌حساب هزینه ایمپلنت تک‌دندان را ببینید.

پرسش‌های متداول

اگر سیگار می‌کشم، می‌توانم ایمپلنت دندان بگذارم؟

معمولاً بله، اما خطر بیشتر است: یک مرور بزرگ، شکست ایمپلنت را در ۶٫۳۵ درصد ایمپلنت‌های افراد سیگاری در برابر ۳٫۱۸ درصد در غیرسیگاری‌ها یافت. هر چه زودتر ترک کنید، ترجیحاً دست‌کم ۴ هفته پیش از جراحی. اگر نمی‌توانید، تا جای ممکن کم کنید؛ از شما می‌خواهیم روزی بیش از ۶ تا ۸ نخ نکشید و دست‌کم ۱ هفته پس از جراحی اصلاً سیگار نکشید.

آیا افراد دیابتی می‌توانند ایمپلنت دندان بگذارند؟

بله، اگر دیابت به‌خوبی کنترل شده باشد. مرورها نتایج ایمپلنت را در دیابت به‌خوبی کنترل‌شده مشابه افراد سالم می‌دانند. HbA1c زیر ۶٫۸ درصد را ترجیح می‌دهیم. اگر بالاتر باشد، پس از آنکه به حدود ۶٫۴ درصد رسید و ۳ ماه پیگیری شد، درمان می‌کنیم. وقتی HbA1c بالاتر از ۷٫۰ درصد باشد، هرگز ایمپلنت نمی‌گذاریم.

آیا برای ایمپلنت دندان سنم زیاد است؟

ایمپلنت حد بالای سنی ندارد. یک مرور سیستماتیک روی ۶۰ مطالعه، بقای تجمیعی ایمپلنت را در بیماران ۷۵ سال به بالا ۹۷٫۳ درصد پس از ۱ سال یافت و ایمپلنت در افراد مسن را درمانی قابل پیش‌بینی دانست. آنچه اهمیت دارد سلامت عمومی و فهرست داروهاست، مثلاً داروهای تقویت استخوان یا داروهای رقیق‌کنندهٔ خون، که پیش از برنامه‌ریزی آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

اگر بیماری لثه داشته‌ام، می‌توانم ایمپلنت بگذارم؟

اغلب بله، پس از آنکه بیماری لثه درمان و کنترل شده باشد. سابقهٔ پریودنتیت عامل خطر قوی برای پری‌ایمپلنتیت است؛ بنابراین تمیز کردن خوب در خانه و معاینه‌های منظم بخشی از برنامه است. دندانپزشک در معاینه تصمیم می‌گیرد که پیش از جراحی ایمپلنت چه درمان لثه‌ای لازم است.

اگر بیس‌فسفونات مصرف می‌کنم، می‌توانم ایمپلنت بگذارم؟

بستگی دارد که آن را چگونه و برای چه مصرف می‌کنید. بیمارانی را که بیس‌فسفونات مصرف می‌کنند، ابتدا به پزشک خودشان ارجاع می‌دهیم. اگر بیس‌فسفونات به‌صورت تزریقی داده شده باشد، تا ۵ سال هیچ جراحی دهانی انجام نمی‌دهیم. داروی استخوان را خودسرانه قطع نکنید؛ فواید پزشکی آن معمولاً از خطر کم آن برای فک بیشتر است.

اگر استخوان کافی برای ایمپلنت نداشته باشم چه؟

کمبود استخوان اغلب با پیوند استخوان، پیوند بلوکی یا، در ناحیهٔ عقب فک بالا، سینوس لیفت بسته یا باز قابل مدیریت است. در برخی بیماران مسن با استخوان نازک، گاهی از مینی‌ایمپلنت استفاده می‌شود. پیوند استخوان بهبودی پیش از روکش نهایی را به‌طور میانگین به حدود ۶ ماه می‌رساند. رادیوگرافی‌ها، و در صورت نیاز اسکن CBCT، نشان می‌دهند چه چیزی ممکن است.

ببینید ایمپلنت برای شما مناسب است یا نه
رادیوگرافی، چند عکس و فهرست داروهای خود را در واتس‌اپ بفرستید. معمولاً ظرف ۴ ساعت به پیام‌ها پاسخ می‌دهیم و برآورد کتبی معمولاً ظرف ۲۴ ساعت آماده می‌شود؛ طرح نهایی پس از معاینه تأیید می‌شود. مشاوره به زبان فارسی با دکتر سرور اولوبی.

منابع

  1. Chrcanovic BR, Albrektsson T, Wennerberg A. Smoking and dental implants: a systematic review and meta-analysis. J Dent. 2015;43(5):487-498. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25778741
  2. Calciolari E, Corbella S, Dourou M, Ercal P, Donos N. Tobacco smoking and smoke-free products as risk factors for dental implants: a systematic review. Clin Oral Implants Res. 2026;37(3):262-286. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41776304
  3. Wong J, Lam DP, Abrishami A, Chan MT, Chung F. Short-term preoperative smoking cessation and postoperative complications: a systematic review and meta-analysis. Can J Anaesth. 2012;59(3):268-279. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22187226
  4. Naujokat H, Kunzendorf B, Wiltfang J. Dental implants and diabetes mellitus: a systematic review. Int J Implant Dent. 2016;2(1):5. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27747697
  5. Schwarz F, Derks J, Monje A, Wang HL. Peri-implantitis. J Periodontol. 2018;89 Suppl 1:S267-S290. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29926957
  6. Schimmel M, Srinivasan M, McKenna G, Müller F. Effect of advanced age and/or systemic medical conditions on dental implant survival: a systematic review and meta-analysis. Clin Oral Implants Res. 2018;29 Suppl 16:311-330. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30328186
  7. SDCEP. Dental advice for patients prescribed anti-resorptive drugs for the treatment of osteoporosis or other non-malignant diseases of bone (patient leaflet; accessed 25 October 2026). www.sdcep.org.uk/media/0fldawef/sdcep-mronj-information-for-osteoporosis-patients.pdf
  8. SDCEP. MRONJ information for patients prescribed anti-resorptive or anti-angiogenic drugs for cancer (patient leaflet; accessed 25 October 2026). www.sdcep.org.uk/media/bdwo1l44/sdcep-mronj-information-for-cancer-patients.pdf
  9. SDCEP. Anticoagulant or antiplatelet medication and your dental treatment: information for patients (2022; accessed 25 October 2026). www.sdcep.org.uk/media/r3cjkyl5/sdcep-anticoagulant-or-antiplatelet-medication-and-your-dental-treatment.pdf
  10. Wilson WR, Gewitz M, Lockhart PB, et al. Prevention of viridans group streptococcal infective endocarditis: a scientific statement from the American Heart Association. Circulation. 2021;143(20):e963-e978. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33853363
  11. Mankani N, Chowdhary R, Patil BA, Nagaraj E, Madalli P. Osseointegrated dental implants in growing children: a literature review. J Oral Implantol. 2014;40(5):627-631. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22214484

این مطلب اطلاعات عمومی برای بیماران است و جای معاینهٔ بالینی را نمی‌گیرد.

تماس با ویراستار: [email protected] · ulubeydental.com/fa/tamas-ba-ma

نوشته‌های مشابه